'NO!' tegen vooroordelen!!

Wat we tot hiertoe hebben gezien en meegemaakt in Tallinn heeft ons beeld dat we op voorhand hadden niet bepaald bevestigd. Deze stad staat op het gebied van mobiliteit bepaald NIET in haar kinderschoenen (en trouwens niet alleen wat betreft mobiliteit!)

In België komt onze ID kaart enkel uit onze portefeuille in het gemeentehuis of aan de check-in en de douanecontrole in de luchthaven... hier blijkt dat we nog veel kunnen leren van onze Estse vrienden. Zij gebruiken hun elektronische ID kaart voor vele doeleinden (vb. on-line stemmen). Onze interesse ligt logischerwijs voornamelijk op het mobiliteitsvlak. We kunnen het maar niet genoeg zeggen, je kan je eID kaart hier gebruiken als vervoersbewijs en dat voor alle vormen van openbaar vervoer. Gewoon aanmelden, kaartje in je lezer, klik en  je vervoersbewijs of abonnement is klaar!

Hierop volgen vlotjes de zeer verdiende lofbetuigingen betreffende de WiFi-dekking, die is echt fenomenaal. Bijna overal in de stad en op het openbaar vervoer heb je gratis toegang. Deze jongens en meisjes zijn een ware trendsetter wat betreft informatisering op vele vlakken.

En ze zijn maar niet te stoppen, deze waarlijke techneuten... Bijna wilden we aan ons lijstje van worst practices toevoegen dat er geen openbare vervoers-plannetjes te vinden zijn. Tot we in het “Central Bus Station” kwamen en daar de eenvoudig te gebruiken, openbare computers met info over dienstregelingen, uurschema’s, verschillende lijnen (mét maps) en routeplanner tegenkwamen. Te gebruiken in het Ests, Russisch en Engels.

Na een dagje uit het leven van een minder mobiele zijn er ons ook nog enkele zaken positief opgevallen. Op de dienstregelingen, die aan alle haltes uithangen, worden de vervoersmiddelen die toegankelijk zijn voor deze mensen geel gemarkeerd, neem het van ons aan, echt lang wachten op de volgende moet je niet!

Daarnaast is het opvallend dat er aan de drukke kruispunten in de stad, naast de Europees wijdverspreide “tikkers”, die blinden helpen om te weten of het al dan niet groen is, ook een extra soort groen licht is waar de seconden (in het groen) aftellen en zo aangeven hoeveel tijd je nog hebt om veilig de straat over te geraken... (mooi in theorie maar als rolstoelgebruiker op rust moet ik toch zeggen dat de tijd iet of wat kort is om zonder hulp over te geraken ;) ).

Wat ons algemeen ook opviel is dat er bij de modernisering/uitbouw van de stad doordacht te werk werd gegaan op het vlak van mobiliteit. Op de grote lanen werden aparte trambanen voorzien, het centrale busstation werd aangelegd in het hart van het nieuwe centrum. Dit onder het grote winkelcentrum, met verwarmde wachtruimte tot gevolg en directe toegang tot vele openbare diensten.

Openbaar vervoer is voor de Estse, of toch zeker Tallinese (beat me) beleidsmakers erg belangrijk en ze proberen dit ook uit de dragen. Overal in de stad zie je in de bus en tramhokjes berichtgeving en campagnes om het openbaar vervoer te promoten.

 

Naast al deze siroop ... toch ook wat vervallen confituur.

Dit mag je in het eerst geval redelijk letterlijk nemen. Het ganse treinnetwerk dateert echt nog uit de tijd van toen. Er is een minieme spreiding en de treinen zijn niet alleen oud maar ook weinig comfortabel. De occasionele houten stoel of meer standaard plastieken stoeltjes verraden al veel...

Alle vervoersmiddelen testende kwamen we in een onbewaakt moment van luiheid op het idee om de taxi eens uit te proberen, hierbij gesteund door Jan aka Tom... een local die ons gelukkig op voorhand duidde op het probleem in deze. Er is namelijk een levensgroot verschil in taxiprijzen, afhankelijk van maatschappij tot maatschappij kan het zijn dat je tot 10X meer betaald. (van 5.9 EEK/km tot 59EEK/km).

Waar onze wenkbrauwen ook even van in een frons trokken was het vernemen dat er sinds enkele maanden OPNIEUW auto’s worden toegelaten in het centrum, om de wazige reden dat mensen zo gemakkelijker de mooie oude binnenstad konden bezichtigen...

Rolstoelman was algemeen gesproken erg positief over de voorzieningen die hem ten dienste werden gesteld, één ding ergerde hem echter mateloos... op de voetpaden liggen om de 50 meter gootjes die het risico op nog zwaardere blessures procentueel toch wel enorm de hoogte in jagen. Ziehier echter de oplossing (dit hebben we slechts 1x tegengekomen, de onbedekte gootjes net iets meer...)

 

Hopelijk geen slaapverschijnselen gekregen tijdens het lezen...

Het hart zit vol,

Waterval tot gevolg

 

W. (en een klein beetje Z.)

 

Dag twee van de Courier Challenge is achter de rug. In dit filmpje interviewen we een Estse die werkt in een heerlijk en gezellig alcoholvrij jongerencafé. Zij antwoord echt super op alle vragen die we hebben, en verwoord wat we bij vele 'locals' gehoord hebben de voorbije dagen!

Een knallerke van een dag gisteren!

Na het kopen van héérlijke koekjes, gebakjes, noten, Schweppes én Vana Tallinn (Google dat maar eens ;) ) in een soort van Russisch Wijnegem Shopping Center, hadden we een interview met "Hanne van de receptie".

"Hanne van de receptie", die niet gefilmd wou worden wegens, jawel, een bad-hair-day, hielp ons verder met de vragen die we hadden:

1. Wat is de algemene visie van de Esten over de mobiliteit in hun stad?
2. Hoe zorgen ze ervoor dat terwijl het dak er af vriest, het openbaar vervoer niet volledig lam ligt ; i.t.t. België waar een klein ijsvelletje op de vijver al zorgt voor duust minuten vertraging?

"Ons Hanne" wist te vertellen dat er gestrooid en gekiezeld wordt, dat de treinen blijven doorknallen, dat de trolley-bussen strak op tijd rijden (kies wel een nieuwe én dus warme trolley uit!; de oude zijn heel wat minder comfortabel).

Er rijden hier gelijk miljarden bussen, en die zitten eigenlijk feitelijk nog wel gezellig vol ook! Oppassen dat ge na het verorberen van uw Russisch soepke, Fins 'Oma's hoofdgerechtje', én de nodige halve liters pils niet té laat zijt of ge kunt bij -18 naar huis stappen, over op een bepaalde plekken toch wel spiegelglad trottoir.

Maar, géén nood: als er miljarden bussen zijn, dan zijn er 's triljarden taxi's die hunkeren naar gezellige Antwerpse passagiers. Wel eerst even een local aanspreken, want zelfs de Tallinnezen moeten soms nog drie keer nadenken of ze de dure (50EEK/km) of de goedkopere (10EEK/km) pakken. Wij hadden geluk Tom - euh Jan - Nylund aan onze zijde te hebben…

Goed, hopelijk werkt ons computerke hier nog wat mee: het filmpke maken gaat deze keer héél wat trager…

Heel het verhaal volgt alleszins, maar tram 4 naar de ene en tram 6 naar gans de andere kant! Ijskoud en honger tot gevolg, daarom nu live vanuit een zalig selfservice met beestige bloemkoolsoep. Lang leve WiFi. In tegenstelling tot in Barcelona geen enkel probleem met het Internet ... ;)

Tot straks: we hebben weer heel wat footage!

Vanop de Russische markt…en lekke-lekke-lekker!

"Spasibo!!"

En dat was het met zekerheid, de Schnelli verwent ons wonderwel met overstromende douches, flitsende dineerruimtes en een overvloedig en voedzaam ontbijt!

Wij dus “ganz ready” voor een dagje stadsexploratie, vandaag hopelijk hand in hand met enkele locals die met ons hun transportmening willen delen!

Dat doen we natuurlijk niet zonder jullie te begroeten en een korte update te geven...

Zoals jullie reeds konden zien in het filmpje liep onze aankomst niet bepaald over een geplaveid pad... het heeft ons echter meer goed dan kwaad gedaan. How come?

Allereerst, na het missen van onze bus, heeft de zeer vriendelijke kioskdame op de luchthaven ons een beetje meer uitleg gegeven over de recent (2008) gemoderniseerde luchthaven. Toen we dan na een twintigtal minuutjes toch de bus richting stadscentrum opstapten dachten we twee Esten aan de haak geslagen te hebben... we vroegen hen of ze wisten aan welke halte we moesten afstappen om in het historisch stadscentrum te komen... En natuurlijk wisten zij dat; ze gingen er zelf ook heen... Toen bijna de ganse bus leegstroomde aan een halte kruisten er vier bevragende blikken elkaar... het kwaad was echter al geschied, de bus reed verder. Na dit verwarrende intermezzo kwamen we eindelijk te weten dat de twee vriendelijke mensen Noorse toeristen waren en geen Esten. Volgende halte was de haven, zo’n kleine 20 minuutjes, gevuld met het uitvragen van de Noren over hun kennis en ervaringen met Esten, wandelen van het historisch centrum, 

Hier begon het volgende avontuur. Hoe, zo snel mogelijk, GO Hotel Schnelli bereiken? (Het was reeds iets voorbij 16u en om half 5 hadden we afgesproken met Maris, onze contactpersoon van de Social Democratic Youth Estonia) De Estse oplossing bood zich echter spoedig aan... Eén keer vragen en Boem “Oh, Hotel Schnelli, it’s not realy close by...  otherwise I’ll walk you there.” Ziedaar een voorbeeld van gastvrijheid!

Enkele minuutjes later waren we druk in gesprek met onze vriendelijke Estse reddende engel. En waarover denk je nu dat het ging ;). Haar mening over de mobiliteit in Tallinn was zeer positief. Ze nam, naar eigen zeggen, nooit de auto in de stad, veel gemakkelijker en sneller om de verplaatsingen met het openbaar vervoer, te voet of met de fiets te doen. Ze voelt zich ook veilig wanneer ze zich te voet, of in de zomer, per fiets verplaatst binnen de stad. Wanneer ik haar echter vroeg naar de transportmogelijkheden in gans Estland, dus buiten Tallinn, veranderde de toon wel enigszins, veel slechte wegen, slechte bereikbaarheid van afgelegen gebieden, zeer beperkt openbaar vervoer netwerk (zeker ’s avonds)... Spijtig dat we niet echt in de mogelijkheid zijn om hier meer onderzoek naar te doen.

En zo waren we, nog voor we het goed en wel beseften, aan onze thuis voor de volgende 5 dagen.

Van een JIT-je [1]gesproken, nog geen minuut na onze aankomst stond ook Maris in de Lobby. Gauw bagage afgooien, klein beetje fatsoeneren voor de ontmoeting op het kabinet en 5 minuutjes later waren we alweer op pad.  Na een korte wederzijdse voorstelling volgde meteen een mooie “aha-erlebnis”. Maris vertelde ons dat men in Estland, net zoals in België, gebruik maakt van een digitaal paspoort. Echter naast vele andere bruikbare  praktijktoepassingen (vb. on-line stemmen), kan je je eID-kaart  ook gebruiken als vervoersbewijs op het openbaar vervoer!

Aangekomen op het Kabinet van de Minister van Binnenlandse Zaken, mochten we deelnemen aan een voorstelling en discussie over de werkzaamheden, recent geïmplementeerde maatregelen en lopende zaken binnen het beleidsdomein van Binnenlandse Zaken. Ter info, er is geen aparte Minister van Mobiliteit, deze bevoegdheid valt o.a. mee onder Binnenlandse Zaken; een superportefeuille dus.

Wat we hier allemaal te weten gekomen zijn gaan we momenteel nog niet uit de doeken doen, hiervoor wachten we nog op ondersteunend cijfer- en beeldmateriaal. Wel kunnen we alvast verklappen dat het  een zeer leerzame en inzichtgevende ontmoeting was!

En dan was het eindelijk tijd voor  de voldoen van basisbehoefte nummer 1&2. Echt lekker, buiten de ketchup waarin het vlees gedrenkt lag en budgettair ook een voltreffer.

Conclusie van gisteren was dan ook: Fantastische en mooie stad , lieve en zeer behulpzame mensen  die quasi perfect Engelstalig zijn (in tegengesteling tot ons soms… J )en mobiliteitsgewijs steken ze zeker hun hoofd niet in het zand.

 

Één minpuntje misschien, KOUD man!!!

 

Op naar....

Tallinn, Old City Center,

 

Tot de volgende

 

W. (en een klein beetje Zander die wat slaap inhaalt na het te lang monteren van een filmpje)

---

[1] Just In Time

Kort maar krachtig: hier alvast een filmpje - méér volgt snél!

PS: het was een overdonderende dag…

En we zijn…vertrokken!
Deze ochtend - vroeg vroeg vroeg! - na het gezamenlijk moment om 07u45 
in Zaventem, zijn we om 09u vertrokken, om via Riga aan te komen in 
het ijskoude Tallinn om 14u25!
Rond half vijf hebben we de eer en het genoegen allicht de Estse 
Minister van Binnenlands Zaken te ontmoeten en zo al eens een eerste 
keer te polsen naar de kijk van de overheid op mobiliteit… Hopelijk 
kan hij al stevig antwoorden op onze talrijke vragen!

We pakken nu alvast alvast onze valies uit, en maken ons klaar om de 
blog-lezend wereld in te pakken…!