Esten testen Brussels verkeer

Zeven op tien. Zoveel punten geven Triin Pahla en Villu Viidul aan de mobiliteit in Brussel.

Van onze redacteur

Tom Ysebaert

BRUSSEL

De twee studenten politieke wetenschappen uit Estland waren een weekje te gast in de Europese hoofdstad, met als opdracht er het verkeer te onderzoeken. Dat paste in de Courier Challenge, een project van het Europarlementslid Saïd El Khadraoui (SP.A). Hij stuurde vijf duo's van jonge mensen op stap om de mobiliteit tegen het licht te houden in vijf steden: Londen, Barcelona, Stockholm, Tallinn en dus ook Brussel. Villu is afkomstig uit de hoofdstad Tallinn. Triin komt uit Tartu, de tweede stad van de Baltische staat. Villu was al een keer in Brussel, als toerist met een bus. Maar deze keer was het werken. Na vijf dagen Brussel maakten we met het duo een balans op.

Voetpaden: genoeg maar vuil

Er zijn genoeg en goede voorzieningen voor voetgangers, vinden de twee Esten. Maar ze liggen er vaak vuil bij: papier, hondenpoep, sigaretten. En er zijn veel bouwwerkzaamheden, waardoor veel voetpaden versperd zijn.

Veel minder zijn ze te spreken over het gedrag van de modale voetganger. 'Voetgangers die oversteken, trekken er zich niets van aan of het groen of rood is. Dat zie je bij ons bijna nooit.'

Fiets: tof

Dinsdag probeerden Triin en Villu het fietsverhuursysteem CycloCity uit. 'Geweldig', vinden ze. 'Zodra je ermee weg bent, is het een goed en plezierig vervoermiddel. De Brusselaars zouden er meer gebruik van moeten maken. Het zou ook in Estland van de grond moeten komen. In Tallinn zie je hooguit twee fietsers in een dag, hier tientallen.'

CycloCity geldt als een flop. Het wordt weldra vervangen door een nieuw project in het hele Brusselse Gewest.

Trein, metro en bus: foei

De trein was het enige openbaar vervoermiddel dat vertraging liet optekenen. Erg gebruiksvriendelijk werden de stations niet bevonden. Een pluspunt: de trein is zeker het beste transportmiddel om van de luchthaven naar het centrum te komen. 'Het bussysteem is veel te onoverzichtelijk', vindt het duo. 'Je weet niet wanneer ze komen, waar ze naartoe rijden en aan welke halte je bent. Verdwaald zijn we niet. Dankzij de chauffeurs, die ons uitleg gaven.' De metrostations vond het duo vuil, en ze maakten geen veilige indruk. De metrodienst zelf was wel oké. Over de frequentie van het openbaar vervoer in het algemeen zijn de Esten dan weer zeer tevreden.

Automobilisten: te veel

Vreselijk. Er wordt te veel met de auto gereden in Brussel, luidt het Estse verdict. 'Het verkeer is druk, lawaaierig, chaotisch. En dan zie je bestuurders die doodleuk op de weg stilstaan, een praatje slaan met een voorbijkomende kennis en al het verkeer ophouden.'

Atomium: rolstoelvriendelijk

Donderdag ondervonden Triin en Villu wat het is om als rolstoelgebruiker door de stad te bewegen. Ze bezochten het Justitiepaleis en het Atomium. Zonder liften en hellende vlakken bleken veel plaatsen ontoegankelijk.

Het was ook een taaie klus in de stations en op de trein: 'Er reed een dubbeldekstrein voor. De treden naar de twee niveaus waren te hoog. Je moest uit je rolstoel komen om erin te raken. Gelukkig kwamen enkele passagiers ons te hulp. We namen contact op met de spoorwegen, maar ze zeiden dat we 24 uur vooraf hadden moeten bellen voor hulp. Tja.' In het Atomium verzwegen ze dat ze niet echt gehandicapt waren. 'Het personeel was heel vriendelijk en escorteerde ons tot in de bovenste bol. Gratis.' Zo bracht Brussel hen toch nog in de hoogste sferen.

www.courierchallenge.eu