Angel Lopez is de directeur van de dienst mobiliteit van de stad  Barcelona. Een redelijk belangrijke functie met een heel grote agenda en veel verantwoordelijkheid. De man had jammergenoeg maar een half uur de tijd, maar kon ons toch interessante nieuwtjes aanbieden.

Tien jaar geleden stelde Barcelona een mobiliteitspact op. Daarin werden tien grote doelstellingen gezet rond mobiliteit. Men probeerde via verschillende projecten aan deze doelen tegemoet te komen. Angel gaf ons wat meer uitleg over de groene zones en Bicing. Het fietsproject hebben we zelf eerder al een stuk verduidelijkt, dus beperken we ons hier tot de cijfers. Aanvankelijk had men redelijk lage verwachtingen van het project. Men vergeleek Barcelona met de stad Lyon, waar 3000 fietsen ter beschikking stonden van 40.000 abonnees. Al gauw bleek echter dat dit voor de Catalaanse stad niet voldoende was. Men haalde het aantal fietsen op naar 6000 fietsen en kon daarmee ongeveer 180.000 gebruikers bereiken. De prijs steeg wel mee van €6 naar €30. Het succes is ondermeer te danken aan het langdurig verbeteren van de fietsvoorzieningen in de stad en de nood aan alternatieve vervoersmiddelen.

Een ander project om de mobiliteit in Barcelona te verbeteren is het concept van de groene zones. Binnen de stadsperimeter is een zone afgetekend waarin alle parkeerplaatsen een groene rand krijgen. Daar mogen enkel bewoners van die straat/wijk gebruik van maken. Anderen betalen een behoorlijke som om daar te staan (€3 euro per uur). Op die manier tracht men het inkomend verkeer in de stad wat tegen te houden. Wie in de stad wil komen met de auto betaalt dus een soort taks, waardoor de link met Londen snel gelegd is. Daarnaast wordt het parkeren buiten de stad en het gebruiken van openbaar vervoer om in de stad te geraken aangemoedigd. En met succes, want het aantal auto’s is gedaald met 13%.

Negatief hieraan is dat naast het openbaar vervoer ook de brommer/moto een stuk populairder wordt. Die neemt namelijk minder plaats in en kan ook sneller geparkeerd worden. Verrassend is dat Angel Lopez het gebruik van moto’s steunt. Ze nemen minder plaats in op de baan, veroorzaken geen files en zijn volgens hem minder vervuilend. Het grote nadeel is wel dat ze veel ongelukken veroorzaken. Van de 31 verkeersdoden per jaar, zitten er 21 motorrijders bij en twee voetgangers die door motors aangereden zijn. De stad neemt dan ook allerlei maatregelen om het motorverkeer veiliger te maken. Denk hierbij aan voorsorteerstroken en beveiligingssystemen op de moto zelf. Het stimuleren van alternatieven zit er hier niet echt in.  Ze zullen niet te snel afstappen van hun moto-cultuur.

Tien graden kouder, de geur van frieten en een gopass, we zitten zeker en vast terug in Belgenland. Merkwaardig genoeg ging het sneller om van Barcelona naar Brussel te reizen, dan van Brussel naar Veurne. Wat is de wereld toch klein geworden. Maar er was nog wat tijd in Barcelona ook.

De zon scheen en gelukkig maar want we moesten vroeg uit de veren. Er stond namelijk een interview met een hoge piet op het programma. Angel Lopez is de directeur van de dienst mobiliteit van de stad Barcelona en wou ons wel even te woord staan. Een samenvatting van het gesprek volgt hierna. Het andere interview van de dag was met Haritz Fernando van BACC, een vereniging die lobbyt voor de belangen van de fietsers. Ook van dit gesprek volgt zo een samenvatting.

Morgenochtend zeker naar Radio één luisteren, want Emma komt er haar verslag doen.

Tip van de dag: Barcelona

Quote van de dag: "This is your captain speaking... The temperature in Belgium, 2 degrees."

Een drempel om de fiets ter hande te nemen, is diefstal. Barcelona kampt op dit vlak met een groot probleem, maar zou Barcelona niet zijn mocht ze er geen oplossingen voor hebben. Sinds kort hebben ze op de dijk een automatische fietsenparking geplaatst met de naam Biceberg. Wat boven de grond steekt is klein, het meeste zit onder de grond, zoals met een iceberg dus.  Je steekt de fiets in een soort lift, die plaatst de fiets onder de grond en wanneer gewenst kan men hem opnieuw komen ophalen mits de juiste code. Vergelijk het een beetje met een drankautomaat. De Bigloo is iets soortgelijks, maar nog in de prototypefase.

Onze camera krijgt Spaanse kuren en weigert alle dienst. De filmpjes volgen dus met wat vertraging. (Voor Alex, geen zorgen het ligt aan de tape)

Steven Bessemans besloot na zijn studies Limburg voor bekeken te houden en trok naar het warme zuiden om er een fietskoerierbedrijf te beginnen. Zijn bedrijfje blijft maar groeien en nu staat er zelfs een Brusselse versie op het programma. Van acht uur 's morgens tot acht uur 's avonds brengen hij en zijn collega's brieven en pakketjes rond per fiets. De grote voordelen zijn dat dit onbetwist de snelste manier is en het is bovendien milieuvriendelijk. Ook dit kan als vervangmiddel voor de auto gezien worden. Steven is trouwens onze contactpersoon hier in Barcelona en verdient daar echt een pluim voor. Naast handige mobiliteitstips wist hij ons ook mee te gidsen naar de leuke hoekjes van de stad.

http://www.pedalbcn.com/

Een wondermooi project dat heel veel succes oogst is Bicing ("Biesing"), een simpel systeem van gemeenschappelijk fietsgebruik. Elke inwoner van Barcelona kan een Bicing-kaart aanvragen, wat hem/haar dertig euro per jaar kost. Een koopje!

Het systeem is simpel. Over heel de stad zijn fietsstations verspreid, met 10 à 40 fietsen per station. Wie een kaart heeft, kan daar een fiets loskoppelen en er twintig minuten mee rondrijden. Langer mag ook, maar dan gaan er enkele euro's automatisch van de rekening. De fiets mag achtergelaten worden in gelijk welk ander station in de stad. 

Het grote voordeel hiervan is dat fietsen heel toegankelijk wordt. Dit samen met een beter fietsbeleid (zie morgen) heeft er voor gezorgd dat er een ware fietsrage is ontstaan in Barcelona. Het systeem is ook heel snel geaccepteerd door de inwoners van Barcelona. Een goeie driehonderd duizend mensen hebben al een bicing-pasje. De nadelen zijn wel dat het een heel kostelijk systeem is voor de stad. De fietsen moeten onderhouden worden en bestelwagens moeten geregeld van station tot station rijden om waar nodig fietsen op te pikken of aan te vullen.

Een ander mooi project is dat van carsharing, iets dat wel nog in de kinderschoenen staat. Een overheidsbedrijf koopt wagens aan en inwoners kunnen zich inschrijven op de dienst. Wanneer nodig kunnen ze een wagen komen halen en dit voor een heel schappelijke jaarprijs. Een soort socialistische autoverhuur dus. Zo wordt de aankoop van een wagen overbodig en wordt er misschien sneller gegrepen naar de fiets.

 

Barcelona is zeker en vast het Europese mekka van de skater en alle grote namen komen hier wel eens hun run doen. De stad krioelt dan ook van de boarders. De stad Barcelona heeft echter een haat-liefdeverhouding met zijn skate-boarders. Wie zijn kunsten toont op stadseigendom (lees zo goed als elk object dat te vinden is) mag zich aan boete verwachten van 300 euro (!!!) en de plank wordt meestal in beslag genomen. In de buurt van skateshops zijn dan ook geregeld politiepatrouilles te bespeuren.

Maar ter compensatie (?) mogen de skaters wel na zeven uur 's avonds het plein van MACBA - museum voor hedendaagse kunst- onveilig maken. De vele trappen, lage bankjes en perfecte ondergrond maken het een waar skateparadijs. Het is dan ook een trekpleister voor veel jonge gasten die hier wat komen rondhangen en socializen met de zwervers.

Veel slechte zaken zijn er niet, maar als het slecht is dan is het goed slecht. Het grootste probleem in Barcelona zijn de ontelbare brommers en moto's. Uit een interview met de verantwoordelijke voor de fietslobby (waarover morgen meer) blijkt dat de meeste ongelukken gebeuren met de gemotoriseerde tweewielers. Ze rijden dan ook als echte zotten! Daarnaast kunnen ze hun voertuig zelden kwijt, dus zetten ze ze maar op het voetpad. In Barcelona heerst een echte motorcultuur en de burgemeester is daar dan ook behoorlijk trots op. Milieuvriendelijk zijn ze echter zeker niet...

Een ander minpunt is de dienstregeling van Renfe. De treinen van deze openbare instelling kampen vaak met massale vertragingen, rijden soms totaal niet, zijn niet frequent genoeg en ook de communicatie naar de reiziger toe loopt mank. De meeste inwoners en kenners zijn niet echt te spreken over Renfe. De stad zou dan ook graag de verantwoordelijkheid doorgeven aan de provincie, maar die willen geen ziek kind in huis nemen. Catalonië wil eerst verregaande investeringen zien van Barcelona alvorens ze het management op zich nemen. Het vreemde is dat de treinen van de andere -ook- openbare maatschappij wel goed werken.

Scheldwoorden zijn meestal de eerste woorden die men leert in een vreemde taal en vandaag zijn ze zeker van pas gekomen. Emma was namelijk bijna gepickpocket. Gelukkig voelde ze tijdig een hand in haar rugzak glippen om zo de snoodaard op heterdaad te betrappen. Die was hard geschrokken en maakte zich snel uit de voeten. De metro-agent stond er bij en keek er naar.

Maar goed, er moest ook gewerkt worden. Vandaag stonden de positieve en negatieve projecten in de kijker, net zoals onze stad. Hierna volgt een fotoverslag en een beknopte voorstelling van enkele merkwaardige projecten.

Tip van de dag: fietsparkings

Quote van de dag: Pendejo de mierda